De zoon van de verhalenverteller

Ik HOUD van lezen & boeken. Tijdens mijn Yoga Teacher Training op Koh Phangan, heb ik naast alle yoga en het studeren door toch zéker een boek per week gelezen. Toen ik Thailand verliet en dus meer vrije tijd over had om te lezen, las ik er zelfs wel twee of drie per week. Bol.com heeft met andere woorden grof geld aan mij verdiend.

Als ik geen E-reader zou hebben, had ik twee extra koffers kunnen meenemen voor al mijn boeken. Ik verslind boeken, ik zie ze als mijn beste vrienden en als ik een goed boek uit heb, kan ik daar nog dagen mee bezig zijn. Zoals Paul Sweeney zo mooi zegt: “You know you’ve read a good book when you turn the last page and feel a little as if you have lost a friend.” Ik had het niet mooier kunnen verwoorden.

In Bali heb ik ‘De zoon van de verhalenverteller’ van Pierre Jarawan (1985) gelezen. Dit is zijn debuut en wát voor een. Ik ben er helemaal weg van. De zinnen dansen over het scherm (of papier), want ondanks dat er pijnlijke dingen aan bod komen zoals het verlies van een vader en de burgeroorlog in Libanon, weet Jarawan vol symboliek en beeldspraak de woorden met liefde neer te pennen.

“Zoals altijd wanneer hij over Libanon sprak, klonk zijn stem zwaar van geheime verlangens en doordrongen van een ondertoon alsof hij over een geliefde sprak die hij heel erg miste”.

De ouders van Samir vluchtten in de lente van 1983 uit het brandende Beiroet naar Duitsland. In 1984 werd Samir geboren en in 1992 werd zijn zusje Alina geboren. In dat laatstgenoemde jaar verdween Brahim, de vader van Samir. Omdat Samir en zijn vader een hele goede band hadden, laat zijn vaders plotselinge vertrek een grote leegte achter. Het leven van Samir en zijn gezin verandert ineens radicaal en Hakim, de beste vriend van Brahim, probeert het gezin met raad en daad bij te staan. Hij kan echter niet voorkomen dat Samir zich verscheurd blijft voelen en na twintig jaar op zoek gaat naar zijn vader.

We volgen Samir in deze zoektocht, welke zoektocht ons als lezers ook in Libanon brengt. We lezen over de cederbossen, de geur van cederhout, de bloedhitte en kogelgaten in Beiroet en het Choufgebergte. Het is alsof je als lezer zelf in Libanon ronddwaalt.

De personages zijn ontzettend goed uitgewerkt. Vanuit Samir’s oogpunt lezen (of beter gezegd: leren) we hoe lastig het is om op te groeien als kind van twee vluchtelingen in een ander land dan het moederland van je ouders. Een stukje uit het boek dat dit onderschrijft is de volgende passage: “Maar ik wilde onder geen beding Duitser worden. Wat belachelijk was, want ik was hier geboren en was het land nooit uit geweest. Al jaren luisterde ik naar Arabische muziek. Ik verheerlijkte een cultuur die ik eigenlijk nauwelijks kende. Ik voelde me Libanees. Wat zou vader ervan hebben gezegd dat moeder een Duitser van me wilde maken? Zou hij daar een stokje voor hebben gestoken? Ik wilde dezelfde nationaliteit hebben als hij.”

Er is veel geschiedenis over Libanon verwerkt in dit verhaal. Normaal gesproken wordt mijn aandacht bij dit soort geschiedenislessen iets slapper, maar bij dit boek had ik daar geen last van. De auteur heeft zo’n boeiende en vlotte schrijfstijl, dat je geen woord wil missen van wat hij opschrijft. Het is knap hoe hij fictie en non-fictie in elkaar heeft verweven tot een goed kloppend verhaal, dat je ook nog eens niet weg kan leggen.

Door de zoektocht naar Samir’s vader, wordt er een bepaalde mate van spanning opgebouwd in het boek. Mooi om te lezen vond ik dat Samir niet bang is om in de spiegel te kijken. Hij wéét dat hij egoïstisch en afstandelijk is. Hij weet ook dat dit komt door de obsessie die het is geworden om zijn vader – of in ieder geval het verhaal achter zijn verdwijning – te vinden. In het laatste deel van het boek ontdekt Samir de waarheid.

Dit boek is een absolute aanrader voor mensen die geïnteresseerd zijn in het Midden-Oosten, maar bovenal voor lezers op zoek zijn een ontroerend mooi boek. Veel leesplezier alvast en laat je me even weten wat je er van vond! Je kunt het boek hier kopen via Bol.com!

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *