Recap YTT

In deze recap wil ik het vooral hebben over wat ik heb geleerd tijdens de opleiding. Ik heb zó ontzettend veel geleerd tijdens de YTT, dat het bijna lastig is om te beschrijven. Toch ga ik een poging doen. De conclusie dat yoga en ademhaling in connectie met elkaar (zouden moeten) staan, wist ik al wel, maar dat het zó enorm belangrijk was wist ik nog niet. Ik heb heel veel ademhalingstechnieken geleerd, waarvan ik sommige dagelijks wil blijven doen en andere wekelijks. Ook hebben we veel geleerd over visualisatietechnieken, chanting, geluiden, concentratie en voeding. Ik geloof er heilig in dat ons lichaam in staat is om elke ziekte te verwijderen uit ons systeem en bovenstaande technieken helpen ons hierbij. Ik kan niet wachten om de komende maanden mijn lichaam en immuunsysteem sterker te maken. Mijn plan is dus om elke dag yoga te blijven doen, verschillende ademhalings- en visualisatietechnieken te blijven gebruiken en mindful om te gaan met voeding. Ik eet nu bijvoorbeeld nog maar heel weinig vlees. Ik denk dat ik niet eens meer aan 1 keer per week kom. En als ik het wel eet, merk ik het meteen. Mijn stemming slaat om en mijn lichaam raakt moe. Zo kan het zo maar zijn dat ik van een flexitarier (havermouttrutje-opmerking hé) langzaam verander in een vegetarier. In Nederland heb je echter iets meer zicht op wanneer iets biologisch is, dus het kan wel zijn dat ik af en toe biologisch vlees blijf eten. Ik geloof er in dat als mijn lichaam vlees nodig heeft, ik het wel zal merken.

Vriendinnen van mij vinden dat ik kalmer en relaxer ben geworden. Nu weet ik niet of dit te maken heeft met het reizen of de YTT, of een combinatie van beiden. Feit is gewoon dat ik heel erg goed in mijn vel zit, zin heb in de toekomst (vrijheid!) en de dagelijke beoefening van yoga mij veel rust brengt. Ik denk dat de belangrijkste les die ik heb geleerd, is om altijd je hart te volgen. Laat niemand je vertellen wat je wel en niet kan, wat je wel en niet zou moeten doen en laat je vooral niet afschrikken door de angst dat je bepaalde praktische zaken niet geregeld krijgt. Voor het regelen van praktische zaken is namelijk altijd een oplossing. Verder ben jij de enige die écht weet en voelt wat jij wil in dit leven en als je voelt dat je het roer moet omgooien, doe dat dan. Het leven is te kort om het niet te doen. Ondanks dat mijn toekomst er vooral financieel nu onzekerder uit ziet (ik heb gelukkig al wel een baan als yogateacher per 1 juli, hierover later meer!), ben ik gelukkiger dan ooit. Ook het feit dat ik niet meer onder een baas werk, vervult mij van zoveel blijheid! Ik wíl carriere maken, maar wel op een ander pad. Ik wil mijn eigen dagen indelen en zelf bepalen wanneer en waar ik werk. Ik wil geen 24 vakantiedagen per jaar (wie the F*ck heeft dat trouwens bedacht?!). Ik ben van plan om heel hard te werken voor wat ik wil, want vies van werken ben ik heus niet. Alleen doe ik dit graag onder mijn eigen voorwaarden. Alleen dit idee al werkt voor mij al enorm bevrijdend. Ik wil laten zien dat het ook anders kan en dat je tussen het overleven en leven door kunt kiezen voor het Leven, door te kiezen voor jezelf.

Al een tijdje schrijf ik op waar ik dankbaar voor ben en visualiseer ik mijn dromen en doelen. Tijdens de YTT hebben we veel geleerd over visualisatietechnieken en bedacht ik mij ineens dat het dromenlijstje van een halfjaar geleden precies overeenkomt met wat ik nu aan het doen ben. Dit stond er namelijk op het lijstje onder:
“Wat wil ik precies?”
* mijn eigen tijd indelen (check!)
* genoeg geld om van te leven (komt vast goed!)
* yoga teacher training volgen (check!)
* vrijwilligerswerk in een dierenkliniek (check! In NL wil ik hier nog mee verder)
* elke dag yoga doen (check!)
* reizen (check!)
* basis in Nijmegen (check!)

Mocht je het leuk vinden om hier meer over te weten, laat me dat dan even weten. Het kan in ieder geval heel verhelderend werken om ook elke dag zo’n lijstje te maken met jouw dromen en doelen.

Uiteraard heb ik ook veel over de wetenschap van yoga in theorie geleerd, zoals over het achtvoudige pad van Patanjali en de zeven levels van Samadhi. Dharma Mega Samadhi is bijvoorbeeld het hoogste level van Samadhi en Samadhi betekent Verlichting. De zeven levels zien op bewustzijnsniveaus op weg naar een totale bliss/verlichting.

Samadhi is de laatste stap op het achtvoudige pad van Patanjali. Het is het ultieme blissgevoel, waarin de menselijke geest vrij is van enige activiteit. Je kan het zien als een soort trance. Dit is hetzelfde in het geval van Dharma Mega Samadhi. Er is geen individueel bewustzijn over. Samadhi is niet iets wat je kunt oefenen, het is een staat van ZIJN. Wel ervaar je het alleen als je een beetje ervaring hebt. Tevens werkt het door in je hele leven, dus niet alleen als je op de mat staat of aan het mediteren bent.

Ik vond het interessant om hierover meer te leren, aangezien ik hier nog weinig van wist. En ook al klinkt het aan het begin wellicht een beetje zweverig, voor mij valt het nu allemaal nog meer op zijn plek. Misschien krijgen jullie nu een beeld in je hoofd van mij in een gewaad, waarbij ik als een of andere monnik (of non in mijn geval denk ik), zit te mediteren met een enorme glimlach om mijn mond. Hier draait het allemaal niet om. De weg naar Samadhi houdt in dat je alles van je af gooit wat je niet nodig hebt, dat je op zoek gaat naar wie jíj bent, wat jíj wilt en dat je de weg volgt die daarbij hoort. Wel betekent het vertrouwen in het grote geheel. Dit heb ik zeker. Door de dagelijkse meditatie en yoga en wat leuke tripjes naar een andere dimensie met behulp van het een en ander (knipoog), kwam er een zekere rust om mij heen. Op zich zit je er dus misschien niet zover van af, van dat beeld van mij in een gewaad die zit te mediteren met een glimlach om mijn mond ;-). Dit is dus nog iets wat ik heb geleerd: heb vertrouwen in het universum, je kan alles bereiken wat je wil.

Mijn yoga practice is er tijdens de afgelopen maanden (en 300 uur verder…) ook enorm op vooruitgegaan. Hier ben ik erg blij mee, al weet ik dat het daar niet om gaat. Het is gewoon fijn om wel wat vooruitgang te zien, zo zijn er nu poses die ik ‘ineens’ kan en die leken daarvoor onmogelijk! Ik vond deze intensiteit enorm fijn en ik heb het gevoel dat ik mij door deze 300-urige opleiding in twee maanden, volkomen op de yoga en mijn eigen ontwikkeling heb kunnen focussen. Ter vergelijking:  de meeste yoga-opleidingen in Nederland zijn vaak verdeeld in een paar weekenden per jaar.

Hebben jullie soms ook het gevoel dat alle puzzelstukjes op zijn plek vallen? Dat is denk ik de beste manier om te beschrijven hoe ik mij nu voel. Ik ben nu 29 (bijna 30, holy cow!!!) en heb het gevoel dat ik eindelijk iets heb gevonden dat ik nog heel lang wil blijven doen. En dan heb ik het niet alleen over mijn werk straks als yogateacher, maar ook het schrijven aan deze blog brengt mij heel veel. Ik wilde hier achter nog het woordje ‘plezier’ opschrijven, maar vond dat zo oubollig klinken! In beide gebieden kan ik nog zoveel groeien en dat maakt dat ik mij een ‘Student of Life’ voel. Ik wil dus ook meer gaan doen met het schrijven, ik roep al jááááren (of niet, mam!?) dat ik ooit een boek wil schrijven, maar ik heb nog steeds geen idee waarover. Mijn moeder is er van overtuigd dat die ideeen na mijn 40e wel komen, en mijn moeder heeft altijd gelijk DUS. Dit wordt er weer eentje voor op het dromenlijstje in ieder geval! Ik heb het gevoel dat alles bij elkaar komt. Alles voelt alsof het zo heeft moeten zijn. Ondanks dat ik tijdens de YTT niet heb geleerd om in de toekomst te kijken, voel ik op een bepaalde manier aan dat het hierna alleen nog maar beter gaat worden. Toen mijn ouders mij vorige week dan ook vroegen of ik het jammer vind dat ik alweer bijna naar huis ga, kon ik deze vraag volmondig met “NEE” beantwoorden. Ik heb juist zin in al mijn nieuwe avonturen!

Ik realiseer me maar al te goed dat er ook brood op de plank moet komen en dat als ik mijn huisje in downtown Nijmegen wil behouden, ik wel een vaste stroom van inkomsten zal moeten hebben. Zoals ik hiervoor al kort aangaf, hoop ik dit te kunnen bereiken door middel van de baan die ik per 1 juli aanstaande heb bemachtigd. Hierover later meer, want ik weet nog niet wat ik er allemaal over mag zeggen. De tijd die ik overhoud, wil ik deze zomer spenderen aan het geven van yoga op festivals, zelf naar festivals gaan, misschien lesgeven in Varsseveld en wie weet wat er nog meer op mijn pad komt. Er zitten (helaas!) maar 24 uur in een dag, dus ik moet ook niet te hard van stapel willen lopen. Maar het belangrijkste is dat ik mijn creativiteit weer terug heb (ik dacht dat ik daar nooit over beschikte, maar niets is minder waar) en enorm veel zin heb in de nieuwe avonturen die mij te wachten staan. Ik zeg: Namaste en hopelijk zien we elkaar snel op de mat!

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *